logo_werkstressRGB_300dpi Werkstress? Of privé stress? Help een medewerker aan inzicht.

Het is de Week van de Werkstress. Waarbij we er gemakshalve snel van uitgaan dat medewerkers stress krijgen van hun werk. Maar is dat zo? En hoe zorg je er samen voor dat de medewerker zich gehoord voelt; en de werkgever weer snel een optimaal inzetbare medewerker heeft? Aan de hand van een praktijk voorbeeld geven we graag concreet advies.

Rob is een gewaardeerde collega die al 8 jaar bij de organisatie werkt. Je hebt als leidinggevende de laatste weken al een paar keer een signaal gekregen dat Rob ‘vol zit’. Hoe? Hij vergeet de laatste tijd steeds vaker dingen. Zaken die kortgeleden besproken zijn, zijn een paar dagen later alweer ‘kwijt’. Je maakt een afspraak met Rob en uit je zorgen hierover.

‘Ik trek het ook allemaal niet meer’, is zijn reactie. Je vraagt wat hij precies bedoelt. ‘Nou, gewoon, alles’, zegt Rob; ‘ik droom ‘s nachts vaak van werk en taken en heb de laatste tijd continue het gevoel dat ik voordat de werkdag start al 3-0 achter sta’. Op jouw vraag wat Rob nodig heeft om dit gevoel kwijt te raken en weer optimaal inzetbaar te zijn, zucht hij: ‘ik weet het echt niet’.

Herkenbaar? Wat nu?

De leidinggevende van Rob vroeg onze Inzetbaarheidsdeskundige om raad. Wij hebben geadviseerd om een leeg vel papier aan Rob te geven. Met als opdracht dat Rob zijn week eens invult. Nee, niet zijn werkweek, maar hele week. Dus 7 dagen van 24 uren. Wat zit er allemaal in die 168 uren? Aan Rob de keuze om dit zelf in te vullen. Direct, of samen met zijn leidinggevende. Of thuis, samen met zijn partner.

De praktijk leert dat het grootste deel van de medewerkers dit graag direct invult met de leidinggevende. Een compliment voor die leidinggevende, dat er voldoende vertrouwen is om dit samen direct op te pakken!

In ons praktijkvoorbeeld somt Rob zijn week op; ‘hij werkt meer dan 55 uren per week voor de organisatie. Hij leest vaak ‘s avonds nog mails en reageert dan direct. Dat scheelt hem volgende dag weer werk. Verder heeft hij ruim 10 uren per week reistijd. Voor sport rekent Rob totaal zo’n 8 uren inclusief een drankje achteraf, doordeweeks en in het weekend. Zijn studie vraagt samen met de maandelijkse les gemiddeld 6 uren per week. Hij heeft met zijn vrouw de afspraak dat hij 3x per week de kinderen haalt en brengt naar sport – ze doen samen veel voor de plaatselijke sportverenigingen – totaal ruim 10 uren per week. Voor het helpen met huiswerk van zijn kinderen rekent Rob op 2 uren per week. TV? Ja, sport en opinie programma’s zijn ‘s avonds vaste prik; reken op 4 uren per week. Met een groep vrienden heeft hij wekelijks een avond van ontspanning; deze ‘eetclub’ is totaal zo’n 7 uren. Social media? Rob kijkt verbaasd; ‘tsja, dat is toch elke dag wel….hoort LinkedIn daar ook onder? Dan is het per week ruim 9 uren.’ In het weekend is er ‘s ochtends tijd voor de krant en bijkletsen in het gezin, meestal in een leuke koffiebar. Samen 6 uren. En op zaterdag vragen familiebezoek en boodschappen standaard zeker 7 uren inclusief reistijd. En de feestjes van de kinderen waar ze wel eens heen gaan en de borrels bij de buren zijn elk weekend wel 4 tot 5 uren plezier.

Welk onderdeel wordt vaak als laatste benoemd of vergeten? Precies, de nachtrust.

De leidinggevende vraagt Rob hoeveel uren slaap hij nodig heeft per nacht. ‘Zoals ik me nu voel zeker 7 uren per nacht’. ‘Dus 49 uren per week?’, controleert de leidinggevende. Ja, dat klopt.

‘Sorry, daar heb je geen tijd meer voor’, waarna de leidinggevende het ingevulde papiertje aan Rob laat zien. Die is verbaasd, er gaat blijkbaar toch meer tijd in al die activiteiten zitten!

Deze leidinggevende is een held; hij bemoeit zich niet met het privé leven van Rob! Zijn rol is gericht op de 40 uren dat Rob zijn taken als medewerker uitvoert. Samen spreken ze af dat Rob dit ‘weekoverzicht’ thuis nog eens rustig bespreekt met zijn gezin. Over 3 dagen praten ze verder; ook over zijn overuren in het werk. Ze spreken alvast af dat een collega een dag met Rob gaat meekijken. Rob geeft direct toe dat hij door alle hectiek dingen soms dubbel doet, of zaken extra doet voor de klant. Terwijl dat niet hoeft.

Rob is duidelijk opgelucht: ‘lekker, ik heb het gevoel dat ik weer overzicht heb’. Deze medewerker voelt zich gehoord – en vast staat dat zijn klachten snel zullen afnemen.